Downloaded the entire legislative package proposed in July as part of the EU Green Deal. Quite a bit of reading to go through 🙂
These proposals are relevant to my current work on keeping track of the emerging EU legal framework on digitisation, AI and data. Within that framework dataspaces (a single market for data) are proposed, with the Green Deal dataspace being the first to take shape. The Green Deal itself depends on data and monitoring to track progress towards goals, but also to be able to create effective measures, and as a consequence forms a key bridge between data and policy goals. Green and digital overlap strongly here.


the list of legislative documents I downloaded for close reading

Op 20 oktober vindt de FOSS4Geo Nederland conferentie plaats, met daags ervoor op 19 oktober een middag vol workshops om zelf aan de slag te gaan met open source geo-tools. Gastgever is het wereldvermaarde ITC in Enschede.

Vorig jaar kon de conferentie geen doorgang vinden vanwege de pandemie, maar dit jaar lijkt het te gaan lukken. Zet 19 en 20 oktober dus in je agenda om een duik te nemen in open source geo.

Tot 10 september kun je je bovendien aanmelden als je een presentatie of workshop wilt geven.

Drie jaar geleden in 2018 had ik het genoegen de openingsspreker te mogen zijn. Onder de titel “Een kaart is de mooiste van alle epische gedichten” (een quote van Gilbert Grosvenor, eerste editor van National Geographic), hield ik een betoog over hoe data een geopolitieke hoofdrol heeft gekregen en hoe geografische gegevens (vaak als ‘linking pin’ van andere gegevenssoorten) daar centraal in staan. Hoe dat betekent dat je je eigen werk met geo-data ook in het licht van die geo-politieke context moet beschouwen, en de consequenties daarvan voor de rol van geografische data in ethische vraagstukken, data-governance en databescherming. (In 2016 hield ik een presentatie voor de wereldwijde FOSS4G conferentie.)

Inmiddels zijn we een paar jaar verder, en heeft de Europese Commissie een breed pakket aan nieuwe wetten voorgesteld die de Europese geopolitieke positionering t.a.v. digitalisering en data vaste vorm geven. Tegelijk is er beleid gelanceerd, zoals de Europese Green Deal, dat nadrukkelijk bouwt op wat er m.b.t. digitalisering en data gebeurt, en zijn er financieringsinstrumenten om dat te versnellen en voort te stuwen. Wat in mijn verhaal van 2018 nog vooral een oproep was aan de geo-professional om als ‘bril’ op te zetten, krijgt nu vaste vorm in de eisen die aan de dagelijkse praktijk van die professional gesteld gaan worden. Aan een deel van die nieuwe regels werkte ik vorig jaar actief mee door voor aardobservatie, milieu en meteorologie voor de EC te onderzoeken welke gegevens in heel Europa voortaan verplicht voor iedereen vrij herbruikbaar moeten zijn. Regels, die als het goed is, later deze maand eindelijk worden gepubliceerd.

Tijd dus, wat mij betreft, voor uitleg en een update. Ik heb me als spreker aangemeld om de nieuwe Europese regels uit de doeken te doen, en in te gaan op welke kansen daarin voor de FOSS4G community verpakt zitten. Dat doe ik vanuit mijn huidige werk voor Geonovum, de overheidsstichting die de overheid beter laat werken met geo-informatie. Binnen Geonovum volg ik, in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, actief de Europese ontwikkelingen t.a.v. digitalisering en data, en de impact daarvan op bijv. (inter)nationale standaarden, de verdere evolutie van INSPIRE, en de beschikbaarheid van overheidsdata voor iedereen. Die help ik vertalen naar kansen en handelingsperspectief voor Nederlandse datahouders en datagebruikers.

The Irish Data Protection Authority (DPA), has issued a decision on a 2018 investigation into WhatsApps data processing. It concerned at first glance two aspects, one the uploading of WhatsApp user’s contact lists, and the retention of non-user (hashed) phone numbers, as well as the information exchange between WhatsApp and its parent company Facebook. WhatsApp argued they were not a data controller in this case, but their users were, and they were merely processing data, but that defense failed. (I think the language used by WhatsApp itself, the word ‘user’, gives away the actual locus of power quite clearly.)

The An Coimisiúm um Chosaint Sonraí, Irish Data Protection Commission, issued a fine of 225 million Euro’s. This seems right up there at the top of the potential fine range of 4% of global turnover in the last year (2020).

It is good to see the Irish DPA finally coming down with a decision. With enforcement of the GDPR starting mid 2018, a range of complaints and investigations landed on the Irish DPA’s plate, as several large tech companies maintain their EU presence in Ireland. The slow pace of the Irish DPA in handling these complaints has been itself a source of complaints. With this decision on the WhatsApp investigation there now finally is some visible movement.

Also see the earlier announcement concerning Amazon receiving a 746 million fine from the Luxembourg DPA.

Eight months into Brexit UK organisations still haven’t sorted out the basics of sending things into the EU, I recently found. I wanted to order something from the Royal Academy of Arts webshop, where the order form simply didn’t provide delivery options for the EU. I could have my order shipped anywhere in the world, except the EU. Nepal, Nigeria, Nicaragua all fine, but not Netherlands. This strikes me as odd, because in this case there’s no reason to not simply put all EU customers into the RA’s existing ‘rest of world’ column to decide on delivery fees. We’re all third countries now as seen from the UK, meaning that there’s no difference anymore between us and the rest of the world. Of course I know it currently can take a while for there being haulage capacity, influencing delivery times, but that’s a different thing than not being willing to even send it out.

The original idea was to have a framed artefact shipped. The odd as well as outsized size of the artefact means it isn’t easy to have it framed locally, while the RA offered a good price on a frame.

Being confronted with no EU delivery, I had to find someone in my network who lives outside the UK in a third country that is not in the EU (nor the EEA, and not Switzerland). So that that person could receive the goods and then forward it to me. Such forwarding should be easy. Everybody else in the world knows how to send things to the EU. Unlike the RA in the UK it seems.

I found my friend Peter, who lives in Canada, willing to help out as middleman. I realised sending something big framed and with a large glass pane across the Atlantic twice just to get something across the Channel once, apart from being silly also might be risky to the package. So I settled on the slightly less silly option of acquiring the artefact unframed so it could be send on that wide-ranging route rolled up in a basic cardboard tube. The RA promptly dispatched my order to Canada the next day. Where Peter received it and forwarded it to me by regular mail (see RA, you could have dropped it at the post office down the road). I paid the import duties and VAT as you do when you get something from third countries, and I took delivery right on E’s birthday as intended.

Thus it came about that the RA was unwittingly sending an artwork into the EU. International cooperation circumvented the Brexit blockade.

Now all that’s left to do is get it framed locally.


Running the chain on the Medway in 1667, 1788 print by Reinier Vinkeles after a drawing by Jacobus Buys, license Public Domain, source Rijksmuseum. In my case it was simply the mail man doing their regular work, allowing the package to cross the inexplicable blockade.

Per deze maand moet het in alle EU landen mogelijk zijn om digitaal een onderneming op te richten. Nederland is nog lang niet zover, zelfs amper begonnen met de benodigde wetswijzigingen, lees ik bij jurist Ellen Timmer in een blogpost. Daarin wordt ook verwezen naar de Nederlandse notarissen die zeggen per 1 augustus wél klaar te zijn voor wat ze ‘digitaal passeren’ noemen, en een video hebben gemaakt waarin ze denken dat te laten zien.


(link naar de video van de Nederlandse Notarissen op YouTube)

Als ik die video bekijk zie ik niet het digitaal oprichten van een onderneming. Ik zie daarin dat de notaris bereid is om een afspraak met je te maken om een videoconference met je te houden. Het gesprek ten kantore van de notaris is vervangen door een Zoom call en de documenten zijn vervangen door een PDF. Dat is geen digitale transformatie, waarin de mogelijkheden van digitalisering worden gebruikt om de wijze waarop iets tot stand komt vele malen effectiever, sneller en wrijvingslozer te maken, meestal door het proces geheel om te gooien.
De notarissen staat kennelijk alleen voor ogen het digitaal maken van wat papieren artefacten, en een beeldscherm te gebruiken voor het gebruikelijke gesprek, en de rest geheel bij het oude(*) te laten. ‘Passeren’ wordt niet digitaal door er ‘digitaal passeren’ van te maken. Dat is zoals de KvK die je nog altijd formulieren op hun site laat invullen, die je vervolgens moet printen om ze te ondertekenen en per post in te sturen, en dat dan het digitaal doorgeven van wijzigingen noemen. Met digitalisering heeft dat allemaal nauwelijks iets te maken.

Ter vergelijking kun je als niet-ingezetene in Estland, met behulp van je e-residency kaart (de mijne is verlopen) die je identiteit cryptografisch borgt, al sinds 6 jaar in een uurtje of twee (al is de recordtijd 18 minuten) geheel zelfstandig vanuit elke locatie ter wereld en op elk tijdstip een onderneming registreren. De Nederlandse variant kan dat niet, want het moet wel onder kantoortijd van de notaris, en die moet bovendien tijd voor je hebben. Wat er digitaal kan bij de Nederlandse notaris, kan pas nadat ik heb gebeld voor een afspraak zodat ik er over 3 weken terecht kan. (En als de notaris er nog niet is voor je afspraak, word je in een ‘digitale wachtkamer’ geplaatst!) In de tijd die het kost om een notaris te kiezen en daarmee die afspraak te maken ben je in Estland al klaar met het hele proces. Want daar hebben ze het registratieproces wél herontworpen vanuit wat er digitaal mogelijk is.

De uitleg van hoe je in Estland digitaal een bedrijf start wordt dan ook gegeven door de mensen die de overheidswebsite hebben gemaakt, niet door een notaris. En beperkt zich tot het uitleggen welke velden je moet invullen en welke vinkjes je moet zetten.


(link naar een webinar over het digitaal registreren van een bedrijf in Estland

* ‘het oude’ als in de papieren processen gebaseerd op de wet op het Notarisambt van 1842 en de wijzigingen uit 1999.

Open Street Map has the option to add the location, type and viewing angle of surveillance cameras.
Peter wrote about adding the cameras in his neighbourhood to the map, and says ‘we didn’t have to walk far‘ to add 47 cameras, including his own door bell. Cameras are added to Open Street Map but not shown in the usual map interfaces. The Open Street Map wiki does list a number of projects that render this information. These projects have different areas of focus and different selection criteria for information included it seems. One of them that seems most comprehensive is Surveillance Under Surveillance.

It shows about 3500 cameras listed in the Netherlands, surely a tiny fraction of the total.

And only a handful in my city, none in my neighbourhood. Again, a low number far from reality.

This reminds of a game that, I think Kars Alfrink and/or Alper Çuğun conceptualised, where you had to reach a destination in Amsterdam avoiding the views of the cameras along the way. It also reminds me how a former colleague had some basic camera detection device in his car years ago that became useless as surveillance cameras at private homes increased in numbers. It detected not just speeding camera signals, but also all those other cameras. At some point driving down a residential street, especially in more affluent neighbourhoods, the warning noises the device made were constant.

I’ll be on the lookout for cams in our area. There are I know two in our court yard (one on our frontdoor, not connected though, and one on a neighbour’s frontdoor).