In april 2020 start er een zeer goed uitziend programma voor onderzoeksjournalisten, ‘Data als kans’ genaamd. Vijf modules van april tot en met juni, verzorgd door Beeld en Geluid, Bellingcat en LocalFocus. Bellingcat is o.a. bekend van hun onderzoeken op basis van publiek beschikbaar (foto)materiaal naar MH17, ISIS en nog veel meer.

Ik hoor niet bij de doelgroep, maar anders zou ik me hier zo voor aanmelden.
Voor iedere journalist is dit echter een aanrader en kans lijkt me.

Doen dus. Want ik wil veel minder nieuws, en veel meer journalistiek.

Jaren geleden keek ik al eens naar broodfondsen, die toen net een beetje ontstonden in Nederland. Broodfondsen zijn verenigingen voor wederzijdse hulp bij arbeidsongeschiktheid. Gebaseerd op kleine groepen, die elkaar kennen en vertrouwen, en die bij nood elkaar geld schenken. Door een berichtje op Mastodon over een op te richten broodfonds in Leeds (UK), waar aan Nederlandse voorbeelden werd gerefereerd, kwam ik terecht op Broodfonds.nl waar inmiddels zo’n 500 groepen te vinden zijn, met zo’n 25.000 ondernemers. Dat is een flinke groei aan initiatieven.

Voorjaar 2019 blijkt er bovendien een groep te zijn opgericht in mijn woonplaats, die nog leden zoekt. Ik ben nieuwsgierig, zowel naar hoe het concept in de praktijk tot uitdrukking komt, als (en vooral) naar andere ondernemers in de stad. Een mailtje gestuurd om mijzelf eens uit te nodigen voor een kennismaking.

Morgen 10 januari is het Publiek Domein Dag. De dag waarop het creatieve werk dat in het publiek domein komt gevierd wordt. 70 jaar nadat een auteur is overleden, wordt op de eerstvolgende 1 januari, haar of zijn werk onderdeel van publiek domein. Vanaf dan mag het werk vrij worden hergebruikt. Dit jaar is per 1 januari het werk van iedereen die in 1949 is overleden in het publiek domein gekomen.

De Vereniging Open Nederland (waarvan ik bestuurslid ben), organiseert de jaarlijkse Publiek Domein Dag waarin terug wordt gekeken op de auteurs en makers wier werk vanaf nu onderdeel is van onze gezamenlijke culturele erfgoed. Daarbij wordt met de erfgoed-sector nauw samen gewerkt. Onze partners zijn de Koninklijke Bibliotheek, EYE Filminstituut Nederland, Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid, en Wikimedia Nederland.

Publiek Domein Dag vindt 10 januari plaats van 10:00 tot 17:00 bij het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Alle details over het programma, locatie en inschrijving vind je op publiekdomeindag.nl.

Hieronder twee film-affiches gemaakt door graficus Frans Bosen, die in november 1949 overleed. Zijn werk is dus per 1 januari 2020 in het publiek domein gekomen, en staat op het programma op de Publiek Domein Dag 2020.

Salammbo by Frans Bosen Oranje Hein by Frans Bosen

Op de eerste This Happened in Utrecht eind 2008 was een presentatie van Cultured Code, waar ik onder de indruk was van de focus van ze. Sinds die tijd gebruik ik met veel plezier Things, ook al kan ik het niet op mijn Android gebruiken.

Let wel op, volgens mij is het nog altijd zo dat je taken niet in een volgorde kunt zetten / afhankelijk van elkaar kunt maken (zodat taak 2 alleen in een context naar voren komt als taak 1 af is). Het gaat er dus vanuit dat alle taken parallel kunnen worden gedaan, en geen volgordelijkheid kennen. Dit kan een punt zijn als je het voor GTD gebruikt. Ik heb er zelf verder geen last van.

Replied to a post by Frank Meeuwsen

Ik zit nog geen kwartier in een trial van Things 3 te werken en ik voel dat ik weer een smak geld ga uitgeven voor een takenlijst app. Wat zit deze goed en intuïtief in elkaar. Tot op heden nog exact de juiste balans tussen eenvoud en geavanceerde planningsmogelijkheden. Het is bijzonder hoe je ond…

Ja, je hebt een digitaal testament nodig. Dat is het korte antwoord op de (retorische) vraag die Roel stelt.

Niet zozeer om aan te geven welke van je accounts ‘voor altijd’ moeten blijven bestaan en als ‘gedenksteen’ dienen. Want niets online is voor altijd, en er is een gerede kans dat jij het langer volhoudt dan de YASN du jour waar je een profiel hebt.

Wel om je nabestaanden in staat te stellen je spullen netjes op te ruimen. Zodat je blog niet na een jaar of twee stilte en niet langer bijgewerkte software updates een plek vol spam wordt. Je e-mail historie niet langer bij Google huist etc.

Dat allemaal opruimen is lastig. Toen mijn ouders overleden in het najaar van 2015, betekende dat een lange speurtocht door hun e-mail en hun mapjes en papieren om te achterhalen waar ze allemaal een account hadden. Beiden waren geen zware internetgebruikers, integendeel, maar toch heb je het ook dan over tientallen accounts (verenigingen, webwinkels etc. etc.) Ter vergelijking: ik heb op dit moment iets meer dan 670 accounts in mijn password manager staan. Voor sommige van die accounts vond ik het wachtwoord tussen hun spullen, voor andere kon ik het op basis daarvan gokken, en voor weer andere ging ik door de ‘wachtwoord vergeten’ processen van al die sites. Gelukkig wist ik wel het wachtwoord van hun laptops en e-mail, want anders had dat allemaal niet gekund. Van sommige accounts heb ik het niet kunnen achterhalen.

Toegang achterhalen is vervolgens nog maar het begin: eerst beslissen of je opgeslagen data in die accounts wilt exporteren en opslaan (ivm nalatenschap, administratie etc.), en vervolgens kijken wat je kunt wissen. Accounts wissen kon in 2015 vaak tot mijn verrassing niet online (met de AVG zal het wel wat anders zij nu), en vergde een telefoontje naar de betreffende organisatie. Herhaal vervolgens die stappen voor elk account.

E en ik hebben toegang tot elkaars accounts. We gebruiken allebei een passwordmanager en hebben elkaars toegangsgegevens daar ook in opgeslagen.
Dat scheelt al een hoop. Daar kunnen nog wel wat stappen aan toegevoegd worden, zoals aangeven wat je eigenlijk wil dat met sommige dingen gebeurt, en wanneer. Veel kan weg, maar wellicht wil je van sommige dingen een kopie bewaren, of juist online houden. De kanalen die je nu gebruikt zijn namelijk vaak ook de kanalen waarlangs een groot deel van je netwerk straks zal horen dat je er niet meer bent. Van mensen die ik ken heb ik van hun overlijden gehoord in Twitter, op Facebook, in hun blog, en ik ken voorbeelden waarin dat via een gaming world als World of Warcraft ging. En daar vind je dan ook de condoleances.

Zelfs als dat allemaal geregeld is, blijft het natuurlijk ongelooflijk veel werk. Wil je daar iemand mee opzadelen?
Mijn meer dan 670 accounts? Kan dat niet nu al minder?

Informatiehygiëne is ook het tijdig verwijderen van accounts. Daar kun je zelf al mee beginnen terwijl je nog volop geniet van je leven. Het is net tuinieren, elke dag een onkruidje trekken tussen de tegels in de tuin, en elke dag een account weggooien waar je al meer dan een jaar niet bent ingelogd. Mijn ouders ruimden wel hun zolder op om mijn zussen en mij werk uit handen te nemen voor als ze er niet meer zouden zijn, maar dachten niet aan hun digital twins online. Je digi-zolder opruimen hoort er nu ook bij.

Stap 1 is hoe dan ook inzicht in welke accounts je hebt. Of je nu zelf gaat opruimen of niet. Een password manager is daarbij onontbeerlijk. Heb je die nog niet? Nu doen!

Replied to Heb je een digitaal testament nodig? – Roel.io (Roel.io)

Als je het digitaal goed voor elkaar hebt: gebruik je een password manager; met waar mogelijk tweefactorauthenticatie geactiveerd; en heb je je back-ups op orde. Maar heb je ook nagedacht over wat er met online accounts en websites moet gebeuren als jou iets overkomt? …