Where German Easter fires burn on Saturday evening, Dutch Easter fires burn on Easter Sunday. So this Easter Monday morning it’s time to look at the second spike of PM10 pollution in the air. The smell in the garden is as strong as yesterday.

The sensor grid shows a much more muted picture this morning. First the same sensors as I looked at yesterday.

Ter Apel (on the German border, have their own fire on Sunday evening, had an extreme reading after the German fires), shows twice the norm. Still a high outlier, but it pales in comparison to the 5 times the norm reading a day earlier. The peak also dissipates more quickly.

Upwind from us, in the Flevo polders, it is a similar picture, a less distinct peak than yesterday but still well above twice the norm.

And near us in Utrecht the readings are actually about the same as yesterday. That matches with my perception that the smell around our house is about the same as yesterday. It also implies that though yesterdays fires were much closer, they were perhaps less in numbers (some were cancelled due to drought) or intensity, or they weren’t actually as neatly upwind from us as the German fires and passed to the south of us.

The latter seems to be borne out by readings from some of the other sensors.
First Eibergen, on the border between the Twente and Achterhoek regions, an area with lots of Easter fires.

Eibergen shows a higher peak due to the Sunday fires than the day before, yet both peaks are in the same range at 2 to 2.5 times the norm.

South and east of the region we see similar patterns.
In Nijmegen more southern, the peak is higher than the day before, because they were not downwind of many German fires.

On the Veluwe, which is more eastern and closer to us, the peak is again lower than the day before yet still distinct.

Overall the pollution of Sunday’s fires is less visible across the Netherlands. Where Saturday’s fires made sensors go into the red from the north-eastern border, southwesterly across the country to Amsterdam, for Sunday’s fires such a clear corridor doesn’t show.

It’s only morning on Easter Sunday, but apparently in Germany, over 160 kilometers away, Easter fires have been burning on Saturday evening. This morning we woke up to a distinct smell of burning outside (and not just of the wood burning type of smell, also plastics). Dutch Easter fires usually burn on Easter Sunday, not the evening before. So we looked up if there had been a nearby fire, but no, it’s Easter fires from far away.

The national air quality sensor grid documents the spike in airborne particles clearly.
First a sensor near where E’s parents live, on the border with Germany.

A clear PM10 spike starts on Saturday evening, and keeps going throughout the night. It tops out at well over 200 microgram per cubic meter of air at 6 am this morning, or over 5 times the annual average norm deemed acceptable.

The second graph below is on a busy road in Utrecht, about 20 mins from here, and 180 kilometers from the previous sensor. The spike starts during the night, when the wind has finally blown the smoke here, and is at just over 80 microgram per cubic meter of air at 8 am, or double the annual average norm deemed acceptable.

This likely isn’t the peak value yet, as a sensor reading upwind from us shows readings still rising at 9 am:

On a map the sensor points show how the smoke is coming from the north east. The red dot at the top right is Ter Apel, the first sensor reading shown above, the other red points moving west and south have their peaks later or are still showing a rise in PM10 values.

The German website luftdaten.info also shows nicely how the smoke from the north eastern part of Germany, between Oldenburg and the border with the Netherlands is moving across the Netherlands.

The wind isn’t going to change much, so tomorrow the smell will likely be worse, as by then all the Easter fires from Twente will have burnt as well, adding their emissions to the mix.

The Irish government started planning for Brexit in 2014, a full 2 years before the UK referendum, and lobbied both EU and Cameron to secure a yes vote. In contrast it seems the UK started debating the impact of Brexit on the Irish border in earnest about two weeks before the 29 March cliff-edge. “Easiest deal in history” and all that.

Bookmarked How the Irish backstop emerged as May's Brexit nemesis (the Guardian)
Ireland was streets ahead of the UK when it came to planning for Britain’s exit

In januari schreef ik aangenaam verrast over de Provincie Overijssel die hun iconenset uit de huisstijl onder een Creative Commons licentie hadden gepubliceerd. Ik schreef de Provincie er een complimenterende e-mail over, en stelde de vraag welke Creative Commons licentie er precies bedoeld werd. Want dat was niet duidelijk op de website. Zo was niet helder of naamsvermelding gewenst was, of commercieel hergebruik was toegestaan, en of afgeleid werk onder dezelfde condities moest worden gelicentieerd. Ik kreeg een mail terug met de aankondiging dat ze een aanpassing zouden doen.

Tot mijn verbazing was de aanpassing niet een verduidelijking maar een terugdraaiing van het geheel. De Creative Commons licentie is verdwenen en de site laat nu alleen het gebruik van de iconen toe voor en door de Provincie en hun leveranciers.

Ik stuurde een teleurgestelde e-mail, waarin ik vragen stelde over hoe de nieuwe keuze tot stand gekomen is. Dat wordt natuurlijk al snel een lange mail, omdat het bij dit soort zaken snel over details gaat. Elke vlottere formulering roept dan weer al gauw nieuwe vragen op. Het was dan ook prettig dat een van de communicatie-teamleden me vanmiddag belde om wat context te verschaffen.

Het toevoegen van CC aan de iconen was een door een medewerker gedaan experiment , op basis van ervaringen met eerdere iconen die onder CC beschikbaar waren. De intentie was om CC wat meer gebruik te geven. Dat maakt het bijvoorbeeld ook voor andere overheden makkelijker om dingen van elkaar her te gebruiken. Daar heeft iedereen profijt van. Maar juist bij creatieve uitingen (anders dan bijvoorbeeld bij data waar landelijk beleid geldt t.a.v. CC gebruik) zijn er meer auteursrechtelijke aspecten om rekening mee te houden. Commercieel hergebruik van de creatieve uitingen van een ander zijn dan praktisch en gevoelsmatig een andere stap. We hebben het over de huisstijl van de Provincie, dus wil je wel dat diezelfde iconen ‘overal’ kunnen opduiken? Het is niet de bedoeling dat andermans uitingen met die van jou worden geassocieerd.

Voortschrijdend inzicht op grond van die afwegingen, zijn de oorzaak dat men is teruggekeerd van de oorspronkelijke goede intentie. Dat is goed, al is het resultaat dat er jammer genoeg toch geen CC licentie aan de iconenset hangt. Een experiment is precies dat: een experiment, en dat betekent dat je ook kunt concluderen dat het niet voldeed.

Er zijn natuurlijk opener, minder open, en meer gesloten vormen van CC licenties. Dat is het hele punt van CC: dat je selectief op voorhand voor bepaalde hergebruiksvormen al toestemming verleent, zonder dat iedereen dat bij de auteursrechthebbende moet vragen. Van alle rechten voorbehouden naar sommige rechten voorbehouden.

Het blijft lovenswaardig dat het communicatieteam de intentie had en heeft om met CC te werken. En het is heel prettig dat er contact is opgenomen, dat praat makkelijker. Hopelijk leidt het er toe dat bij een volgende kans er wel een CC licentie gehanteerd kan worden.

In algemene zin, zou het helpen als het Ministerie van BZK, als houder van het dossier rond open overheid en open data, en de directie van decentrale overheden zoals een provincie hier sterker sturend in zouden zijn. Dan zijn experimenten niet nodig, en ontstaat er ook geen angst of zorg op de werkvloer voor mogelijk onbedoelde gevolgen, waardoor je voorzichtige terugtrekkingen als dit krijgt. Die voorzichtigheid is een normale voorspelbare menselijke reactie, maar die kun je in je organisatie onnodig maken. BZK stelt al als beleidslijn dat CC0 en CCBY voor data publicaties gehanteerd moeten worden. Open standaarden zijn al 11 jaren verplicht (maar weinig overheden houden zich daaraan in de praktijk). Het hanteren van een eenduidige praktische interpretatie van de auteurswet ook voor creatieve uitingen van overheden en de daarmee verbonden logische licentiekeuzes door BZK, en het bekrachtigen daarvan door het bestuur van decentrale overheden zou hier helpen. Er is voldoende ervaring inmiddels om het BZK mogelijk te maken hierin normerend op te treden.

Building plan

We visited the regional archive Eemland to have a look at the drawings and building dossier of our house. This to amongst other things determine what the carrying capacity of our roofs is. The city government keeps these records of all buildings, from the first drawings for the building permit application, right up to the finished house.

The house was build in 2004, and those drawings havent’ been digitised yet. The archive’s staff told me there is an effort to do that going on, and likely they will have digitised it all by the summer of 2020.

Today I had some appointments in Groningen, in the north of the Netherlands. On my way back to the railway station I walked past the Groninger Museum and noticed an exhibition by the US glass artist Dale Chihuly. I decided to use a bit of time to spare before taking the train back, and visit. Such spur of the moment decisions are made very easy because both E and I have a Museum card, which makes access to all Dutch museums free of charge, or with a small surcharge for special exhibits such as this one. It means only time and appetite determine the decision to visit an exhibition. And if it disappoints to simply walk out after a few minutes.

Chihuly’s work is about the artisanship involved in making large scale glass objects and installations. Forms, textures and riots of color. I find it endlessly fascinating to read the small stories about the difficulties of artisanal processes like these.

It’s why the hallway filled with notes, sketches, doodles and descriptions would have been enough of an attraction to me, although the finished objects often presented in combination with sketched preliminary studies were great too.

Chihuly Groninger Museum Chihuly Groninger Museum

20190205_152946

Chihuly Groninger Museum Chihuly Groninger Museum

Chihuly Groninger Museum Chihuly Groninger Museum

Chihuly Groninger Museum

Voor overheidsdata is het al lange tijd de landelijke norm dat daarvoor een Creative Commons 0 licentie, of ten hoogste een Creative Commons Naamsvermelding licentie wordt gebruikt. Dat betekent dat iedereen voor elk gebruiksdoel de gepubliceerde materialen mag hergebruiken. Voor andere dingen die overheden gebruiken, zoals ontwerp-elementen uit de huisstijl is dat niet het geval.

De Provincie Overijssel geeft nu een goed voorbeeld hoe je ook naast data hergebruik mogelijk kunt maken van ander materiaal dat met publiek geld is gerealiseerd. Op de site provicons.nl zijn de ruim 200 iconen die onderdeel uitmaken van de huisstijl van de provincie beschikbaar gesteld voor hergebruik. Als je een icoon downloadt krijg je het in 5 bestandsformaten aangeleverd (svg, ai, emf, jpg, png).

Op deze iconenset berust een Creative Commons licentie, de rechten liggen dus bij de provincie Overijssel, maar iedereen die de iconen wil gebruiken, krijgt van Overijssel toestemming om dit werk te verspreiden, met anderen te delen of te bewerken.

De Provincie Overijssel verdient complimenten voor deze stap.
De enige kanttekening is dat nog niet expliciet is gemaakt welke Creative Commons licentie er van toepassing is. Uit de bovenstaande tekst is op te maken dat afgeleide werken zijn toegestaan, maar bijvoorbeeld niet of dat ook voor commercieel hergebruik geldt, of dat verwacht wordt dat je een afgeleid werk onder gelijke condities weer deelt. Ook is nog niet helder of naamsvermelding van de Provincie als oorspronkelijke maker vereist is.

Ik heb de Provincie een mail gestuurd met de vraag of ze nog expliciet kunnen aangeven welke Creative Commons licentie geldt voor de iconen. Hopelijk hanteren ze net als bij hun data een CC0 of CC-BY licentie.


Een van de iconen, voor recreatie, die door de Provincie Overijssel beschikbaar is gesteld. (licentie CC, onbekend)

Wilma Haan has been named the new general director of the Open State Foundation. As, the equally new, chairman of the board of the Open State Foundation, I think her joining OSF is a great new step for the organisation. Backed by strong experience in both journalism and digital, she has shown herself a great energy source that will strengthen the team. The fit with Tom, who stepped in as interim director when Arjan left last summer, and the rest of the team is also very good. Tom has done great work as interim director in the past months, and will be the new deputy director. Together they will bring the Open State Foundation further, I am convinced, and I look forward to working with them both. I hope to learn lots from them, as my role on the board is a recent one as well.

For years I held the domains makerhouseholds.com and .net, next to the .eu one. Recently I decided to let the .com and .net one go.

Cue the domain sellers in my inbox. EasyRegisters spammed me today. You have a similar domain! And this one is now available! Pay only $90!
Yes, available because I let it go.

I know this type of thing exists, but it really is an irksome valueless “service” and a form of rent seeking.

Marked as spam.

While NASA’s Curiosity and InSight roam the Mars surface, another machine has been circling the red planet for exactly 15 years and taking pictures of its surface.

European Space Agency’s Mars Express mission has published this picture, as seasons greetings from Mars.

It is the Korolev Crater (named after the Russian rocket engineer Sergei Korolev). It is 2 kilometers deep and filled with water ice, 1.8 km deep.


Korolev crater in perspective. (image European Space Agency, CC-BY-SA licensed)

Like I could endlessly stare at maps of the world as a kid, I can marvel about these images for a long time.

Yesterday at our company’s end of year dinner, Frank presented us all with the story of the Putter-togetherers of Ernest Wright in Sheffield.

Turton Scissors

The last remaining scissors factory in Sheffield, founded in 1902, had a rough time in the past years. It ran a Kickstarter campaign in 2016 which succeeded in getting funded, but then failed in delivering. On top of that the owner of the company passed away. As a result the company went bankrupt last spring.

Then the story takes an amazing turn: two of the Kickstarter backers decided to step in, and in June at auction bought the brand and remaining assets from the Receiver. They then bought back the machines that had already been sold for scrap, and reinstated part of the staff, including two ageing Putters, or as their full trade titles are, the Master Scissor Putter-togetherers.

That in itself is already an amazing story, that two Kickstarter backers seeing a project they backed fail stepped in and bought the company to right things. What’s more amazing is that one of those two backers, Paul, is a friend of my colleague Frank. For years Frank has been mentioning “my friend Paul”, to distinguish between that Paul, and our colleague Paul. So his friend Paul bought a scissors company in Sheffield UK. Trying to keep this brand of hand made Sheffield steel scissors alive. They’ve restarted production this fall, very slowly at 2 units per week, as to improve and finetune the machinery and bring the workshop up to modern day safety standards. Also they have new ‘putter-togetherers’ in training.

Yesterday Frank presented us all with a hand made pair of scissors. The Turton kitchen scissors. It’s sturdy, and it actually works well for me, being left-handed. The scissors we have in the kitchen don’t fit my left-hand grip well and as a result the knives often don’t cut properly, with the material getting stuck. The Turton and my left hand work very well together, and so has claimed its proper place as the default pair of kitchen scissors. For decades to come, as its sturdiness and its story promise.

Elmine maakte dit video-gedicht over writer’s block.

(eerder schreef ze al over lezersblock, en nu filmt ze schrijversblock)

Vanaf begin december maakt Elmine dagelijks een video-verhaal, tot de Kerst, als een soort digitale adventskalender. Kijk ze allemaal! Er zijn flirtende voice-assistenten, klagende schapen, robots die zich niet laten kisten, street wise kabouters, een eeuwenoude treinliefde, gedichten, verhalen-dobbelstenen, moord en doodslag in het dierenrijk, en meer.