Veel herkenbaars in je verhaal Frank. Zelf was ik ook in Utrecht gisteren, en wat me aan de online en tv berichtgeving opviel is vooral hoe het onrust aanwakkert. Terwijl de berichtgeving letterlijk inhoudsloos is, suggereert het format (de hijgerigheid, live, er bovenop) zoals je schrijft, dat er ieder moment iets belangrijks kan gebeuren, en dus blijf je het volgen.

Je hebt in dit soort gevallen alleen iets aan berichtgeving als het van belang is voor je handelingsperspectief in een verder nog chaotische en onzekere situatie. De hijgerigheid suggereert wel dat je iets zou moeten doen, anything, maar geeft je geen suggesties wat dan. Je wordt verteld dat er een stress situatie is maar krijgt geen bruikbare informatie voor je fright, fight or flight reflexen. Want die verslaggevers weten uiteraard helemaal niets. Ze dragen alleen maar hun eigen fight or flight onrust aan jou over omdat zij met hun stress ook nergens heen kunnen. Op dat moment zijn ze niet professioneel genoeg kennelijk om dat te doorbreken en te doorzien dat hun eigen diep menselijke reflexen niet betekenen dat er echt iets te melden valt.

Handelingsinformatie gisteren die in de berichtgeving wel van belang was, zijn dingen als dat de school van je dochter in lock-down was, dat je uit voorzichtigheid beter niet de straat op kon gaan zolang ze die gast nog niet te pakken hadden, dat treinen bussen en trams niet reden, en dat de A2 deels afgesloten was. De eindeloze herhaling van alle overige ruis maakt dat je die handelingsinformatie nog over het hoofd zou kunnen zien ook. Veel had achterwege kunnen blijven, zonder dat dat de ernst van de zaak had gebagatelliseerd en zonder mensen ongeïnformeerd te laten.

Zoals op de radio bijvoorbeeld meer het geval was. Dat format, liedjes draaien, leent zich niet goed voor de hijgerigheid die op tv wel kan. Dus daar was er vooral elk half uur een kort bulletin “we weten nog niets meer, en de burgemeester zegt dat je beter binnen kunt blijven”. Dat was op alle andere kanalen ook ruim voldoende geweest.

(Het doet me denken aan de nieuwsvoorziening na de vuurwerkramp in Enschede in 2000. Niets van wat de tv of pers bracht de eerste 24 uur was bruikbaar. Het enige waar we in de eerste chaotische uren wat aan hadden was handelingsinformatie. Zoals de locatie van gewonden-nesten en triage-plaatsen. Zodat we de verdwaasde mensen die we op straat tegen kwamen naar professionele hulp konden wijzen.)

Replied to De vorm van het nieuws bij #24oktoberplein by Frank Meeuwsen
De dag begon best rustig. Zo’n typische maandag zonder al teveel beslommeringen. Kinderen zijn naar school en ik zit wat vervelend administratief werk te doen. Ineens komt de pushmelding van Nu.nl binnen dat er een schietpartij gaande is in Utrecht, op een plein aan de andere kant van de stad waar...

Help jij ons mee organiseren? We gaan een IndieWebCamp organiseren in Utrecht, een event om het gebruik van het Open Web te bevorderen, en met elkaar praktische zaken aan je eigen site te verbeteren. We zoeken nog een geschikte datum en locatie in Utrecht. Je hulp is dus van harte welkom.

Op het Open Web bepaal jij zelf wat je publiceert, hoe het er uit ziet, en met wie je in gesprek gaat. Op het Open Web bepaal je zelf wie en wat je volgt en leest. Het Open Web was er altijd al, maar in de loop van de tijd zijn we allemaal min of meer opgesloten geraakt in de silo’s van Facebook, Twitter, en al die anderen. Hun algoritmes en timelines bepalen nu wat jij leest. Dat kan ook anders. Bouw je eigen site, waar anderen niet tussendoor komen fietsen omdat ze advertentie-inkomsten willen genereren. Houd je eigen nieuwsbronnen bij, zonder dat andermans algoritme je opsluit in een bubbel. Dat is het IndieWeb: jouw content, jouw relaties, jij zit aan het stuur.

Frank Meeuwsen en ik zijn al heel lang onderdeel van internet en dat Open Web, maar brengen/brachten ook veel tijd in websilo’s als Facebook door. Inmiddels zijn we beiden actieve ‘terugkeerders’ op het Open Web. Afgelopen november waren we samen op het IndieWebCamp Nürnberg, waar een twintigtal mensen met elkaar discussieerde en ook zelf actief aan de slag gingen met hun eigen websites. Sommigen programmeerden geavanceerde dingen, maar de meesten zoals ikzelf bijvoorbeeld, deden juist kleine dingen (zoals het verwijderen van een link naar de auteur van postings op deze site). Kleine dingen zijn vaak al lastig genoeg. Toen we terugreden met de trein naar Nederland waren we het er al snel over eens: er moet ook een IndieWebCamp in Nederland komen. In Utrecht dus, dit voorjaar.

Om Frank te citeren:

Voel je je aangesproken door de ideeën van het open web, indieweb, wil je aan de slag met een eigen site die meer vrij staat van de invloeden sociale silo’s en datatracking? Wil je een nieuwsvoorziening die niet meer primair wordt gevoed door algoritmen en polariserende roeptoeters? Dan verwelkomen we je op twee dagen IndieWebCamp Utrecht.

Laat weten of je er bij wilt zijn.
Laat weten of je kunt helpen met het vinden van een locatie.
Laat weten hoe wij jou kunnen helpen bij je stappen op het Open Web.

Je bent uitgenodigd!

The 6th floor of Utrecht City Hall is publicly accessible and set up as a co-working space. Lots of different tables and corners for small groups to meet and work. And good coffee. Very good use of a public building, and right next to the central station. Working here today with 3 colleagues from across the country on a project for the Province of South-Holland, unrelated to Utrecht city.

City Grime Busters at work. When you have a white building, you have to clean not just the windows but the walls too.

(City Hall, Utrecht)