Ik volg met interesse het blog van Elja Daae, die in 3 weken tijd een concept voor haar boek af wil schrijven. Omdat de uitgever het dan verwacht. Elke dag schrijft ze over haar voortgang en afwegingen. Inmiddels zijn we een week onderweg, met een eerste posting over het niet bestaan van Writers block, en de laatste over schrijven is schrappen in Refocus.

Mijn interesse zit hem vooral in hoe je dat nou aanpakt, tot een boek concept komen. En eigenlijk ben ik ook wel nieuwsgierig naar hoe ze dan straks van een concept naar een boek komt. Is dan niet immers alles al gezegd? Waarom meer woorden er tegenaan gooien als je de boodschap al op papier hebt? Dat is ook meteen waarom ik haar proces volg. Het verschil tussen schrijvers en lezers lijkt vooral te zijn dat iedereen stiekem wel een boek wil schrijven, maar dat schrijvers het uiteindelijk ook doen. Mij wordt ook wel regelmatig de suggestie aan de hand gedaan, “schrijf daar nou eens een boek over!“. En ik heb bij vlagen ook wel die wensgedachte. Maar doen is iets anders. Veel van de boeken die me als voorbeeld worden voorgehouden komen op me over als veel wol om de ruimte tussen de kaften te vullen. Nog maar weer vijf anecdotes en voorbeelden om het punt nogmaals te maken. Waar een handjevol blogposts, of zelfs een rijtje bullet points, waarschijnlijk ook had volstaan.

Elja komt in ieder geval tot actie, en ze laat iedereen meekijken. Frank Meeuwsen schreef ooit ook een boek, Bloghelden, over de vroege Nederlandstalige blog-wereld. Zou hij het proces van Elja herkennen? Frank en ik hadden het laatst over een boek over het IndieWeb, om het vrije en open web uit te leggen aan nieuw publiek. Materiaal genoeg op zich. Maar ook nog veel te onderzoeken. Schrijft Elja alleen uit ervaring, of doet ze ook extra onderzoek tijdens het maken van haar boek?

(Ik ontmoette Elja aan de keukentafel van Ewout, voor een goed gesprek over de toekomst van het internet. Frank was daar ook bij. Hij en ik kennen elkaar uit de Nederlandse blog-oertijd. Zowel Elja (blogpost) als Frank (blogpost) waren aanwezig op onze STM18 unconference op Elmine’s verjaardag.)

4 reactions on “Een boek concept schrijven in 3 weken

  1. Ha Ton, ik heb al lang tegen Frank gezegd dat dat boek er gewoon moet komen, over het Indie web. De crux is een beetje dat het een VERHAAL moet zijn. Wat is jullie verhaal? Wat is de premisse?

    Bij mij heeft het letterlijk jaren geduurd voordat ik die voor mijn nieuwe boek te pakken had. En zelf al schrijvende (lees: afgelopen vrijdag) ontdekte ik dat ik hem eigenlijk niet helder had. Omdat ik toen pas echt ontdekte was ik wilde zeggen. En mijn hele conceptversie tot dan toe moest herschrijven.

    Gek genoeg was dat met mijn eerste boek totaal niet zo. Dat ging gewoon 1,2,3 hop. De opdracht en het format waren ook vastomlijnder. En de uitgever had al een mooie, opschepperige titel (die ik zelf nooit had verzonnen) (nu weer trouwens!).

    Ik denk dat de vraag niet alleen is: kun je een boek schrijven? maar vooral: kun je een boek schrijven dat echt verkoopt? En dat is veel moeilijker dan alleen een boek schrijven. Het gaat niet om het verkopen op zich, maar de vraag of mensen het kopen is een beetje de litmusrproef van je verhaal. Want mensen zoals wij, met een bepaalde expertise, hebben vaak wel een verhaal dat we eigenlijk keer op keer vertellen. Maar de vraag is: zijn we bereid om het zo te vertellen dat andere mensen het willen kopen en lezen?? Want het betekent meestal dat je je verhaal uitdagender, prikkelender en gewoon anders moet vertellen dat je misschien zou willen.

    Ik zou dat boek van Frank en jou kopen! Omdat ik weet wie jullie zijn en wat jullie geloven. Maar het moet niet alleen mij aanspreken, maar ook al die mensen die dit zouden willen weten maar niet weten dat ze het willen weten. En dat is nu juist zo moeilijk. Maar ook zo ongelofelijk leuk!!! Jullie kunnen dat … GOGOGO!

    PS eens met dat wollige…maar het leuke is natuurlijk dat dat niet hoeft! JIJ bepaalt hoe jouw boek wordt … ha.

  2. As a long time netizen it is easy to forget that for many now online their complete experience of the internet is within the web silos. I frequent silos, but I’ve always kept a place well outside of it for over two decades. When you’ve never ‘played outside’, building your own space beyond the silos can be an eye-opener. Greg McVerry pointed to the blog of one of his students, who described the experience of stepping outside the silos (emphasis mine):

    The fact that I now have a place where I can do that, where I can publish my thoughts whenever I want in a place open for people to read and to not be afraid of doing so, is liberating. I’ve always wanted a space online to call my own. I’m so tired of all the endless perfection I see on social media. My space, “Life Chapter by Chapter” is real. It’s me, personified by a website. And though this post is not digitally enhanced in any way, I love it because it’s representative of the bottom line of what I’ve learned in EDU 106. I’m my own person on this site, I’m not defined by Instagram, Facebook, or Twitter. I can post what I want, when I want, how I want. It’s a beautiful thing.

    That’s a beautiful thing, indeed. Maybe this is the bit that Frank Meeuwsen and I need to take as the key to the story when writing a book, as Elja challenged us today (in Dutch).
    There’s a world outside the walled garden. (Photo of the walled garden at Alnwick Garden by Gail Johnson, CC-BY-NC)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.