I’ve been using Signal for years, as the go to messaging app. It’s fully encrypted, and all Signal ever knows about you is when you made an account, and if you still use it. In light of the protest in the US and world-wide against racism and police brutality, Signal posted a blog post yesterday explaining how Signal works.

What if the worst should happen, and some unauthorized party were to compromise Signal? We don’t have to speak hypothetically, because the US government already tried this, so we can examine what that looked like.
The only Signal user data we have, and the only data the US government obtained as a result, was the date of account creation and the date of last use – not user messages, groups, contacts, profile information, or anything else.

Reading their blog I realised I never donated anything yet to Signal, which is a non-profit. So I set up a monthly donation. So they can keep up their great work.

Het kabinet heeft het Corona dashboard gelanceerd. Het geeft inzicht in een paar van de indicatoren die het kabinet gebruikt bij het beoordelen welke maatregelen tegen de pandemie in Nederland nodig zijn. Het ziet er op zich netjes uit. Elk item is up to date. Bij elk item staat bovendien een link naar ‘meer uitleg en data’. Dat klinkt veelbelovend.

Veelbelovend omdat het lijkt op sommige dashboards van lokale overheden in de VS en het VK waar dat soort links je direct naar de onderliggende data brengen.

Dat is helaas niet het geval, hopelijk alleen nog niet het geval, want de link naar de bron is gewoon naar de algemene website van het RIVM. En het RIVM heeft op haar eigen data site slechts twee datasets, die in de afgelopen week niet zijn bijgewerkt. Dat is een gemiste kans, want er is data genoeg, en het wekt extra vertrouwen en betrokkenheid als het dashboard je direct naar de data brengt.

Screenshot van de Covid gerelateerde 2 datasets op data.rivm.nl

Aan het begin van de pandemiemaatregelen in maart schreef ik al over het gebrek aan data dat het RIVM publiceert, terwijl ze wel dagelijkse nieuwsitems op de site hebben waarin gegevens uit hun data worden gedeeld. Er is niets veranderd in twee en een halve maand, en dat is en blijft zeer zonde. Data publiceren is een integraal onderdeel van de communicatie die bij dit thema hoort. Dat is wat het RIVM nog altijd niet snapt. Het kabinet had echter allang beter moeten weten en daar naar moeten handelen, want het Ministerie gaf eerder rond de corona-app wel degelijk blijk van begrip van het belang van transparantie, en de inzet van data als beleidsinstrument om anderen in de maatschappij mee te activeren.

[UPDATE 6-6] Chris wijst in een reactie op het bestaan van een json feed met de data achter het dashboard. Dat is mooi dat die er is! Het roept echter ook extra vragen op:

  • Waarom wordt er vanuit het dashboard niet naar die data gelinkt?
  • Hoe komt deze data tot stand, is het coronadashboard de samensteller uit onderliggende bronnen, of komt de data van het RIVM?
  • Waarom is de data, als die toch al openbaar wordt gemaakt niet ook vindbaar en downloadbaar via de aangewezen plaatsen, data.overheid.nl, en data.rivm.nl?
  • Waarom is het aantal IC patiënten, dat in dit dashboard zit, op data.overheid.nl expliciet voorzien van een gesloten licentie en niet beschikbaar? De Nederlandse norm is CC0 (publiek domein), maar die wordt hier kennelijk niet gehanteerd?
  • Is er metadata die de datastructuur beschrijft?
  • Waar staan de licenties voor de data?

Last weekend I suspended my FB account. During the months of the pandemic I increasingly felt the irritation with FB build up again. Two years ago I deleted my previous Facebook account, after having stopped using it half a year before it. I did it then foremost to delete the existing history, and created a new account. I told myself it was the only way to connect to some people in my personal and professional network. That isn’t false, but it’s also not true in the sense that this is an overwhelming effect. FB is not without use, I’ve been able to keep up with the lives of various people I care about, and have been able to respond to their life events because it’s easy to share for them, and easy for me to respond on my own terms. That is a valuable human connection. Yet, when you’re having fun in a toxic swamp, you might be having fun, but you’re also still in a toxic swamp. I cherish the interaction with people around me, but rather do that in a pleasant environment which FB is most definitely not.

My original intention this weekend was to leave the account suspended for a few weeks to see how that felt and to maybe get back in later. I realised that that is basically to let the skin irritation of the toxic swamp fade away for a few days and then expose myself to a next batch of irritants.

Then today two things happened.

Om Malik wrote about FB’s toxicity as a company, and to vote with your feet. One vote in itself isn’t much. Yet “If you don’t make good use of your vote, you enable those who would … destroy what we value. Facebook is no different. You might be one person with just one account, but you are not powerless. Being a part of Mark Zuckerberg’s algorithmic empire is a choice. If you believe that Facebook is causing long-term damage to our society, and you don’t agree with their values or their approach to doing business, you can choose to leave.” He left FB half a year after me, but still maintained his Instagram and Whatsapp account. He’s ditching that now too, because of FB the company. He’s right. If you think you’re in a toxic swamp, why stay at all within its vicinity?

The second thing was that the mail man came. Bringing a lovely hand written note from Peter. With kind words about our friendship and how our blog writing and adjacent interaction crosses the ocean between us. His card was a great example of having fun outside of the toxic swamp. Not that I think that I should return to sending postcards only, it just points to the spectrum of other channels we have at our fingertips that aren’t FB.

20200603_131512

So, like two years ago I deleted my FB account again today, and in 30 days it will be gone. FB is betting I will try to log in within that time. I know I won’t. Because unlike two years ago I have no hold-out reason left to go back into the toxic swamp. On top of that, if I did then I’d have to return here and eat my words 😉

Faszinierendes Video von Rezo (ht Victor Venema), über die (un)subtilen Ähnlichkeiten zwischen Verschwörungstheorieenbehauptungen und Presse. Hatte zwar die Aufregung über ‘die Zerstörung der CDU” letztes Jahr mitbekommen aber mir das Video nie angeschaut. Ich bin ja kein Teil des Deutschen politischen Diskurses. Das funktionieren der Presse, und wie man im eigenen Umfeld mit auftauchenden Verschwörungsbehauptungen umgeht ist aber eine allgemeine Angelegenheit. Ist lange her das ich mir eine Stunde lang ein Video angeschaut habe. Crap detection als Bürgerpflicht also. Auf Deutsch diesmal. Damit man die ‘Kackmoves‘ der Presse häufiger denunziert. (habe also auch einige Neudeutsche Begriffe dazu gelernt 😀 )

(this is not a Youtube embed, but a link to the video)

(Und ja, warum verlinken Zeitungen online nicht routinenmäßig auf ihren Quellen? Ist es vielleicht möglich vielleicht weil sie Angst vor kritischen Blicken haben? Wird man wohl noch fragen dürfen, oder? Ey? 😉 )

Stephen Downes describes his routine for exploring and learning, and the role of his blog in that. Useful description to feed my own thoughts on my routines w.r.t. digital gardening.

Bookmarked Where Do Blog Post Ideas Come From? ~ Stephen Downes

Almost all of what I do is in response to something I see, read or hear. So I read and gather information widely. Second,… I go on deeper dives. Third, I link things together. Fourth, I create. Finally, sharing freely. Society – and your success – is based on giving, not taking.

(ht Frank)

Liked Cory Doctorow: Inaction is a Form of Action (Locus Online)

Randall Munroe wasn’t wrong when he wrote, “The right to free speech means the government can’t arrest you for what you say. It doesn’t mean anyone else has to listen to your bullshit, or host you while you share it…. If you’re yelled at… or get banned from an internet community your free speech rights aren’t being violated.”

But he was incomplete.

When the state allows the online world to become the near-exclusive domain of a small coterie of tech execs, with the power to decide on matters of speech – to say nothing of all the other ways in which our rights are impacted by the policies on their platforms, everything from employment to education to romance to (obviously) privacy – for all the rest of us, they are making policy.

Because inaction in the face of danger is a form of action.

A restored internet is one that values pluralism (power diffused into many hands) and self-determination (you get choose which tech you use and how you use it).

It’s time to stop trying to fix the platforms and time to start working on fixing the internet.